با نگاه ِ خیره ام، توی ابرهای درهم رفته که گم می شوم، خوشحال می شوم
از این که هنوز این پایین، روی زمینم؛ فکر نمی کنم دیدن آسمان از آن بالا، چندان لطفی
داشته باشد.
نخست این که چرا این قدر خوب نوشتی؟! بسیار تاثیر گذاشت. دوم این که هیچ وقت نمی دونم که «رسیدن» با چه چیزی همراه خواهد بود... موضوع اینه که به نظرم نهایتاْ «قوای مدرکه» ی ما همزمان با رسیدن تغییرات بنیادینی خواهد کرد که اون وقت «دیدن آسمون از بالا» هم لطف خواهد داشت ;) و چقدر توصیف «انسانی» پاک و تمیزی بود!آفرین. آفرین. و آفرین.
نخست این که چرا این قدر خوب نوشتی؟! بسیار تاثیر گذاشت.
دوم این که هیچ وقت نمی دونم که «رسیدن» با چه چیزی همراه خواهد بود... موضوع اینه که به نظرم نهایتاْ «قوای مدرکه» ی ما همزمان با رسیدن تغییرات بنیادینی خواهد کرد که اون وقت «دیدن آسمون از بالا» هم لطف خواهد داشت ;)
و چقدر توصیف «انسانی» پاک و تمیزی بود!آفرین. آفرین. و آفرین.
عوضش اون بالا دیدن این پایین آی کیف میده! آی کیف میده!
افرین