کمدی الهی

خداوند در عرش اعلاء نشسته است و دارد به همه ی ما می خندد...

کمدی الهی

خداوند در عرش اعلاء نشسته است و دارد به همه ی ما می خندد...

Puzzled


" ت ن ف ر "

بازی، بازی ِ حرف هاست.

جا به جایشان می کنم که شاید، چشمانم را نزند آن معنای ِ روح کُششان.

" ن ف ر ت "

دیگر چشمم را نمی زند. روحم اما، مُرد!

نظرات 5 + ارسال نظر
ستایش 23 اردیبهشت 1388 ساعت 12:24 ب.ظ

کم کار شدی.

میلاد 23 اردیبهشت 1388 ساعت 11:35 ب.ظ http://miladmohammadzadeh.blogspot.com

این که "ادراک" نمی کنم این نوشته رو، به این دلیله (احتمالاً) که شبیه حس های زمستونِ منه! توی بهار، سرجمع فهمم متفاوت می شه.
باز هم منتظر نوشته هات هستم، و مرسی که خوندی :)

بی تا! 24 اردیبهشت 1388 ساعت 02:56 ب.ظ

حسابی شرمنده کردی بابا!خیلی لطف داریا!
کمدیه...میبینی که!

غزاله 25 اردیبهشت 1388 ساعت 01:47 ب.ظ

احیا؟

امین 25 اردیبهشت 1388 ساعت 11:55 ب.ظ http://morpheus.blogsky.com

سلام دوست عزیز!
کمی بیشتر که جابجا شوند می شوند :
ر ف ت ن
آن وقت مردن یا رفتن با یکدیگر بیش از هر زمانی مترادف به نظر می رسند...

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد